Opnamedag 1 zit erop!

Een poosje geleden kondigden we aan dat we aan een CD-opname aan het werken waren. Na maanden van hard oefenwerk, was het vandaag eindelijk zo ver! In de eerste sessie vandaag, hebben we 4 muziekstukken opgenomen. 

Omdat de opnames achter gesloten deuren plaatsvinden, maar wel heel arbeidsintensief zijn voor onze leden en sympathiserende vrijwilligers, willen we jullie aan de hand van enkele foto’s graag een kijkje achter de schermen geven.

 

Zaterdag – De laatste loodjes!

Ons CD-repertoire zit al een tijdje in onze vingers, maar de voorbije weken hebben we toch nog extra goed opgelet. Onlangs kwam Bart Verstraeten nog bij ons langs om de uitvoering van zijn werk te evalueren en om de laatste details te finetunen. Eén dag voor de opname hebben we nog eens extra alle informatie en uitvoeringswijzen op een rijtje gezet.

Onder leiding van Marcel De Cauwer leggen we de laatste afspraken vast voor de opname.

Zondag – Het is zo ver!

Opstellen

Enkele leden zijn al héél vroeg uit de veren. De technische ploeg begint vanaf 07u30 (!) kabels te leggen, microfoons te installeren, stoelen te plaatsen, en alles aan te sluiten op het mengpaneel.

De stemming zit goed!

We zijn met een heleboel instrumenten en nog meer snaren. Voor we met de opname starten, doet Marcel een laatste check om te zien of we wel allemaal gelijkgestemd zijn 😉

Guy en Marcel overlopen samen de stemming van alle mandola’s.

We zijn begonnen!

Van zodra iedereen is opgesteld (met papieren of schermen, instrumenten, pupiter, voetenbankje, …) beginnen we eraan! Vandaag staan er 4 stukken op het programma. Voor twee stukken trekken we telkens een uur uit, voor twee andere stukken reserveren we een half uur.

Pauze

Na een uur telkens hetzelfde stuk te hebben opgenomen (om nadien de beste versie eruit te kunnen kiezen), hebben we een kleine pauze. Die wordt gevuld door wat bij te babbelen, bij te stemmen, of de koffiecorner te bezoeken – het was immers vroeg vandaag…

Andere leden vullen hun pauze in door eens van instrument te wisselen…

… of ze stemmen hun instrument nog zelf een beetje bij.

P.S.: de pantoffels dienen puur om bijgeluiden met de houten vloer te verminderen 😉

11u10: Noodgedwongen klokkenpauze

Een naburige kerk luidt de klokken. Die klinken ook mooi, maar passen niet in onze opnames. Eventjes wachten dan maar, en enkele minuten later kunnen we weer aan de slag.

12u30: ’t Zit erop

Onze eerste opnamedag zit erop. Volgende week doen we dit nog een keer over, voor 7 andere stukken, maar dan een ganse dag. 

Onze dirigent ziet er alvast tevreden uit!

Work in progress!

Het BMO is het meest zichtbaar tijdens een concert: jullie zien ons spelen, horen onze muziek, en we tonen jullie het resultaat van een periode intensief oefenen en plezier maken. 

Naast onze live concerten, leggen we onze passie voor muziek ook graag vast op CD. Bijgevolg kruipen we tussen de repetities en concerten door, af en toe in een opnamestudio om enkele nummers op te nemen. 

En in december gaan we dat weer doen! 

Het leek ons interessant om jullie te tonen hoe zo’n opname in zijn werk gaat. Om verschillende redenen gebeurt de opname achter gesloten deuren, maar we gaan proberen jullie online een kijkje achter de schermen te geven!

Hou onze website en Facebook-pagina zeker in het oog, op 8 december vliegen we erin!

Muzikaal weetje – Oblivion

Eerder dit jaar gaven we al wat uitleg over de Libertango, een tango nuevo van Astor Piazzolla.

Een ander pareltje dat hij ons heeft nagelaten, heet “Oblivion”. Oblivion diende als muziek voor de film “Enrico IV” van Marco Bellocchio, die uitkwam in 1984. De film begint met een verkleedpartij waarbij een man gekleed is als koning Hendrik IV. Hij komt ten val, en denkt daarna dat hij effectief de koning is.

Oblivion is een van de populairste tango’s van Piazzolla, en is traditioneler dan de meeste tango’s die hij ons heeft nagelaten. Als je het stuk ontleedt, lijkt het redelijk simplistisch te zijn geschreven. Je hoort een trage melodie, waarin enkele trage patronen zijn verweven. Het stuk is in bijna ontelbaar veel versies opgenomen. De versie die wij spelen, is gebracht met mandolineorkest (uiteraard 😉 ) en solo-hobo.

Piazzolla overleed in 1992. In dat jaar werd hij postuum genomineerd voor een Grammy Award voor de filmmuziek van Enrico IV.

 

Hoor je graag nog eens hoe wij proberen de melancholie van Oblivion tot uiting te brengen? Oblivion is terug te vinden op CD 4 (Poème), op Spotify en op YouTube.

Bronnen:

https://es.wikipedia.org/wiki/Astor_Piazzolla

https://www.rnz.co.nz/concert/programmes/musicalive/audio/2018709646/piazzolla-oblivion

https://www.allmusic.com/composition/oblivion-tango-mc0002388965

https://www.imdb.com/title/tt0087208/plotsummary?ref_=tt_ov_pl

Muzikaal weetje – To Yelasto Pedi (Mikis Theodorakis)

Componist Mikis Theodorakis (°1925) is wereldberoemd in de branche van de Griekse muziek.

Photo of Mikis Theodorakis
Mikis Theodorakis in 1971.

In 1967 vond een militaire staatsgreep plaats in Griekenland, en de Griekse junta verbood theater en muziek. Theodorakis werd gearresteerd en al zijn muziek, het luisteren én afspelen ervan, werd verboden. In het illegale circuit werd Theodorakis’ muziek hierdoor net populairder.

Ook de Griekse letter “Z” werd verboden. Die letter spreek je uit als “zita” of “zèta”, en dat klinkt hetzelfde als ζήτα wat betekent “hij leeft”. (ζήτα werd enkele jaren voordien gescandeerd tijdens protesten na de moord op een linkse politicus.)

Costa-Gavras maakte in 1969 de film “Z” (je raadt de betekenis al), en de muziek was van… Theodorakis. De film was een aanklacht tegen de Griekse junta.

Theodorakis schreef de muziek niet specifiek voor de film, want in die periode was hij onder huisarrest geplaatst door de Griekse junta. Wel is hij erin geslaagd om toestemming te geven om zijn bestaande muziek te gebruiken.

“To Yelasto Pedi” is een van de liedjes in die film. Het betekent “het lachende kind”, en is gebaseerd op een Iers protestgedicht.

Naar het schijnt is er zelfs vandaag, geen enkele Griek die niet minstens enkele lijnen van het lied kan meezingen.


Wij spelen meer stukken van Theodorakis, maar bij dit weetje wilden we graag To Yelasto Pedi eventjes in de kijker zetten.
Je kan het lied terugvinden op CD 4 (“Poème”), op YouTube en op Spotify.

 

Bronnen:

https://historiek.net/militaire-staatsgreep-griekenland-21-april-1967/68573/

https://en.wikipedia.org/wiki/Z_(1969_film)

https://countercurrents.org/2019/06/facing-violence-with-music-the-story-of-mikis-theodorakis

Foto: Foto van Heinrich Klaffs – originally posted to Flickr as Mikis Theodorakis Fabrik 070004, CC BY-SA 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=11848456

Ons volgend concert komt eraan!

Vorige zaterdag zijn we er weer helemaal in gevlogen! Onze vingers zijn losgespeeld, en na ons weerzien hadden we er zó veel goesting in, dat we hierbij heel graag het volgende concert aankondigen!

Op zondag 26 januari 2020 zijn we te gast in Kalmthout, waar we een nieuwjaarsconcert mogen brengen voor VTB Kultuur. Het concert begint om 14u.

Tickets kosten 15 euro, waarin één consumptie is inbegrepen.

Ben je er graag bij? De ticketverkoop is begonnen! Bestellen kan online door hier te klikken.

Hopelijk tot dan!

We beginnen er weer aan!

Na een deugddoende vakantie zijn onze batterijen weer helemaal opgeladen. We staan met andere woorden te springen om terug te beginnen aan een prachtig muzikaal seizoen! Vandaag hebben we opnieuw onze eerste repetitie samen. 

Het resultaat daarvan? Daar houden we je graag van op de hoogte. Hou onze website en/of Facebookpagina in de gaten voor meer nieuws!

Muzikaal weetje – Libertango

Libertango is een stuk geschreven door Astor Piazzolla. De titel is een samenvoeging van “Libertad” (vrijheid) en “Tango”.

Dit stuk was een keerpunt in de wereld van de tango: hier wordt de overstap gemaakt van de klassieke tango, naar de “tango nuevo“, een nieuwe stijl die wordt beschouwd als de revolutie van de tangomuziek. In deze nieuwe stijl voegt Piazzolla nieuwe elementen toe aan de klassieke, zoals kenmerken uit de jazz of de klassieke muziek. Hierdoor wordt de tango nuevo gezien als een “moderne” tango.

File:Astor Piazzolla.jpg

Tot vandaag wordt Piazzolla gezien als de belangrijkste componist van de Tango Nuevo. Zijn nieuwe elementen, zoals het gebruik van de saxofoon, elektrische gitaar of accordeon, maken hem de trendsetter van het genre. Daarnaast creëerde hij ook nieuwe harmonieën en melodische structuren om de klassieke tango een “upgrade” te geven.

 

Wij spelen enkele stukken van Piazzolla, waaronder zijn Libertango. Velen kennen het stuk eerder onder het arrangement “I’ve Seen That Face Before (Libertango)”, gezongen door Grace Jones in 1981.

 

Benieuwd hoe het origineel klonk? Neem dan gerust eens een kijkje op Spotify op of YouTube. De links daarvoor vind je hieronder.
Luister je liever naar onze CD? Libertango is terug te vinden op CD 5, Splendore


Geniet van de zomer!

 

Spotify:

YouTube:

Muzikaal weetje – Nicola Piovani

Nicola Piovani is een Italiaans pianist, dirigent en componist. Zijn eerste compositie kwam uit toen hij 22 was, toen hij de begeleidende muziek schreef voor een documentaire die werd gemaakt in zijn faculteit van Filosofie, waar hij studeerde. 

In de jaren ’90 beweerde een Amerikaanse encyclopedie verkeerdelijk dat Nicola Piovani een pseudoniem was van Ennio Morricone.

Ondanks de beroemdheid van Morricone, en zelfs enkele pogingen van Morricone himself om deze fout recht te laten zetten, bleef dit gerucht jarenlang hardnekkig de ronde doen. 

 

Toen Piovani een Oscarnominatie kreeg voor zijn muziek bij de film La vita è Bella, keek hij al grappend terug op die periode van verwarring:

“Het voelde altijd aan als een eer om gezien te worden als een pseudoniem van een groot componist, maar ik hoop dat de Oscar nu voor eens en voor altijd duidelijk maakt dat Nicola Piovani ook een mens is van vlees en bloed!”

 

Wij spelen stukken van beide componisten! Omdat dit berichtje gaat over Piovani, vind je hieronder de link terug naar twee stukken van hem die we spelen. Je vindt ze terug op CD 5 (Splendore) en op CD 3 (Fuego Romántico).

Heb je geen Spotify? Je vindt ons ook terug op YouTube. Daar is geen account nodig om onze stukken te beluisteren.

 

Geniet van de zomer!

YouTube:

 

 

 

 

Muzikaal weetje – Maple Leaf Rag

De Maple Leaf Rag is gecomponeerd door Scott Joplin – ook bekend van The Entertainer.

Het stuk werd geregistreerd in 1899, en was oorspronkelijk geschreven voor piano. De Rag was een van Joplin’s eerste werken, en werd een model van “de rag” voor andere componisten. Hierdoor werd Joplin ook wel de “King of Ragtime” genoemd. 

In 1903 bracht John Stark een “Maple Leaf Rag Song” uit mét tekst geschreven door Sydney Brown. De tekst gaat over een arme man van Accomack County (Virginia, US) die per ongeluk in een balzaal terecht komt. Ondanks zijn angst over zijn uiterlijk, danst hij indrukwekkend de Maple Leaf Rag. Hij wint de harten van de vrouwen daar, en de mannen druipen jaloers af. 

Scott Joplin – Library of Congress Call Number M31.J case[1], Public Domain, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=4647274

Wij hebben ook een versie opgenomen van de Maple Leaf Rag! Onze uitvoering is terug te vinden op onze laatste CD, Splendore. (Die kan je hier bestellen, als je hem nog niet zou hebben!)

Ook vind je dit stuk terug op Spotify (zie hieronder), waar je onze opname gratis kan beluisteren. 

Geniet van de zomer en tot binnenkort!

 

Muzikaal weetje – Tico Tico

Zequinha de AbreuDe Braziliaanse componist en muzikant Zequinha de Abreu leefde van 1880 tot 1935.
Zijn bekendste melodie in onze omstreken is ongetwijfeld “Tico Tico”, waarvan intussen meerdere versies en bewerkingen van bestaan.

 

Zequinha de Abreu

Het stuk heet voluit “Tico Tico no Fubá”.

Een Tico-Tico is een roodkraaggors, een zangvogel die zich in het Zuid-Amerikaans continent leeft.

A Bird (2251389324).jpg
een tico-tico, foto van Anderson Mancini from Sao Paulo, Brazil – A Bird, CC BY 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=64177200

Fubá is een soort maïsbloem die vaak gebruikt wordt om een typische cake te maken, de “bolo de fubá”, die wordt verorberd tijdens het midzomerfeest in Brazilië.

De titel betekent dus zoiets als “de roodkraaggors in de maïsbloem”.

 

Oorspronkelijk wou de Abreu het de titel “Tico-Tico no Farelo” geven (de roodkraaggors in de zemelen). Hij moest echter de titel veranderen omdat een Braziliaanse gitarist al een liedje had met die titel.

De Engelse versie van Tico Tico heeft niets meer te maken met het Portugees origineel. In het Engels is het een liefdesliedje geworden, terwijl in het Portugees de vogel wordt bezongen, die in het veld (ongewenst) aan het eten is.

Gelukkig is er geen twist over de melodie!
Heb je een opfrissing nodig over hoe het klinkt? Of wil je gewoon onze uitvoering van Tico Tico nog eens horen?

Hieronder vind je de link naar onze uitvoering op Spotify.
Geniet van de zomer!