Muzikaal weetje – To Yelasto Pedi (Mikis Theodorakis)

Componist Mikis Theodorakis (°1925) is wereldberoemd in de branche van de Griekse muziek.

Photo of Mikis Theodorakis
Mikis Theodorakis in 1971.

In 1967 vond een militaire staatsgreep plaats in Griekenland, en de Griekse junta verbood theater en muziek. Theodorakis werd gearresteerd en al zijn muziek, het luisteren én afspelen ervan, werd verboden. In het illegale circuit werd Theodorakis’ muziek hierdoor net populairder.

Ook de Griekse letter “Z” werd verboden. Die letter spreek je uit als “zita” of “zèta”, en dat klinkt hetzelfde als ζήτα wat betekent “hij leeft”. (ζήτα werd enkele jaren voordien gescandeerd tijdens protesten na de moord op een linkse politicus.)

Costa-Gavras maakte in 1969 de film “Z” (je raadt de betekenis al), en de muziek was van… Theodorakis. De film was een aanklacht tegen de Griekse junta.

Theodorakis schreef de muziek niet specifiek voor de film, want in die periode was hij onder huisarrest geplaatst door de Griekse junta. Wel is hij erin geslaagd om toestemming te geven om zijn bestaande muziek te gebruiken.

“To Yelasto Pedi” is een van de liedjes in die film. Het betekent “het lachende kind”, en is gebaseerd op een Iers protestgedicht.

Naar het schijnt is er zelfs vandaag, geen enkele Griek die niet minstens enkele lijnen van het lied kan meezingen.


Wij spelen meer stukken van Theodorakis, maar bij dit weetje wilden we graag To Yelasto Pedi eventjes in de kijker zetten.
Je kan het lied terugvinden op CD 4 (“Poème”), op YouTube en op Spotify.

 

Bronnen:

https://historiek.net/militaire-staatsgreep-griekenland-21-april-1967/68573/

https://en.wikipedia.org/wiki/Z_(1969_film)

https://countercurrents.org/2019/06/facing-violence-with-music-the-story-of-mikis-theodorakis

Foto: Foto van Heinrich Klaffs – originally posted to Flickr as Mikis Theodorakis Fabrik 070004, CC BY-SA 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=11848456

Ons volgend concert komt eraan!

Vorige zaterdag zijn we er weer helemaal in gevlogen! Onze vingers zijn losgespeeld, en na ons weerzien hadden we er zó veel goesting in, dat we hierbij heel graag het volgende concert aankondigen!

Op zondag 26 januari 2020 zijn we te gast in Kalmthout, waar we een nieuwjaarsconcert mogen brengen voor VTB Kultuur. Het concert begint om 14u.

Tickets kosten 15 euro, waarin één consumptie is inbegrepen.

Ben je er graag bij? De ticketverkoop is begonnen! Bestellen kan online door hier te klikken.

Hopelijk tot dan!

We beginnen er weer aan!

Na een deugddoende vakantie zijn onze batterijen weer helemaal opgeladen. We staan met andere woorden te springen om terug te beginnen aan een prachtig muzikaal seizoen! Vandaag hebben we opnieuw onze eerste repetitie samen. 

Het resultaat daarvan? Daar houden we je graag van op de hoogte. Hou onze website en/of Facebookpagina in de gaten voor meer nieuws!

Muzikaal weetje – Libertango

Libertango is een stuk geschreven door Astor Piazzolla. De titel is een samenvoeging van “Libertad” (vrijheid) en “Tango”.

Dit stuk was een keerpunt in de wereld van de tango: hier wordt de overstap gemaakt van de klassieke tango, naar de “tango nuevo“, een nieuwe stijl die wordt beschouwd als de revolutie van de tangomuziek. In deze nieuwe stijl voegt Piazzolla nieuwe elementen toe aan de klassieke, zoals kenmerken uit de jazz of de klassieke muziek. Hierdoor wordt de tango nuevo gezien als een “moderne” tango.

File:Astor Piazzolla.jpg

Tot vandaag wordt Piazzolla gezien als de belangrijkste componist van de Tango Nuevo. Zijn nieuwe elementen, zoals het gebruik van de saxofoon, elektrische gitaar of accordeon, maken hem de trendsetter van het genre. Daarnaast creëerde hij ook nieuwe harmonieën en melodische structuren om de klassieke tango een “upgrade” te geven.

 

Wij spelen enkele stukken van Piazzolla, waaronder zijn Libertango. Velen kennen het stuk eerder onder het arrangement “I’ve Seen That Face Before (Libertango)”, gezongen door Grace Jones in 1981.

 

Benieuwd hoe het origineel klonk? Neem dan gerust eens een kijkje op Spotify op of YouTube. De links daarvoor vind je hieronder.
Luister je liever naar onze CD? Libertango is terug te vinden op CD 5, Splendore


Geniet van de zomer!

 

Spotify:

YouTube:

Muzikaal weetje – Nicola Piovani

Nicola Piovani is een Italiaans pianist, dirigent en componist. Zijn eerste compositie kwam uit toen hij 22 was, toen hij de begeleidende muziek schreef voor een documentaire die werd gemaakt in zijn faculteit van Filosofie, waar hij studeerde. 

In de jaren ’90 beweerde een Amerikaanse encyclopedie verkeerdelijk dat Nicola Piovani een pseudoniem was van Ennio Morricone.

Ondanks de beroemdheid van Morricone, en zelfs enkele pogingen van Morricone himself om deze fout recht te laten zetten, bleef dit gerucht jarenlang hardnekkig de ronde doen. 

 

Toen Piovani een Oscarnominatie kreeg voor zijn muziek bij de film La vita è Bella, keek hij al grappend terug op die periode van verwarring:

“Het voelde altijd aan als een eer om gezien te worden als een pseudoniem van een groot componist, maar ik hoop dat de Oscar nu voor eens en voor altijd duidelijk maakt dat Nicola Piovani ook een mens is van vlees en bloed!”

 

Wij spelen stukken van beide componisten! Omdat dit berichtje gaat over Piovani, vind je hieronder de link terug naar twee stukken van hem die we spelen. Je vindt ze terug op CD 5 (Splendore) en op CD 3 (Fuego Romántico).

Heb je geen Spotify? Je vindt ons ook terug op YouTube. Daar is geen account nodig om onze stukken te beluisteren.

 

Geniet van de zomer!

YouTube:

 

 

 

 

Muzikaal weetje – Maple Leaf Rag

De Maple Leaf Rag is gecomponeerd door Scott Joplin – ook bekend van The Entertainer.

Het stuk werd geregistreerd in 1899, en was oorspronkelijk geschreven voor piano. De Rag was een van Joplin’s eerste werken, en werd een model van “de rag” voor andere componisten. Hierdoor werd Joplin ook wel de “King of Ragtime” genoemd. 

In 1903 bracht John Stark een “Maple Leaf Rag Song” uit mét tekst geschreven door Sydney Brown. De tekst gaat over een arme man van Accomack County (Virginia, US) die per ongeluk in een balzaal terecht komt. Ondanks zijn angst over zijn uiterlijk, danst hij indrukwekkend de Maple Leaf Rag. Hij wint de harten van de vrouwen daar, en de mannen druipen jaloers af. 

Scott Joplin – Library of Congress Call Number M31.J case[1], Public Domain, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=4647274

Wij hebben ook een versie opgenomen van de Maple Leaf Rag! Onze uitvoering is terug te vinden op onze laatste CD, Splendore. (Die kan je hier bestellen, als je hem nog niet zou hebben!)

Ook vind je dit stuk terug op Spotify (zie hieronder), waar je onze opname gratis kan beluisteren. 

Geniet van de zomer en tot binnenkort!

 

Muzikaal weetje – Tico Tico

Zequinha de AbreuDe Braziliaanse componist en muzikant Zequinha de Abreu leefde van 1880 tot 1935.
Zijn bekendste melodie in onze omstreken is ongetwijfeld “Tico Tico”, waarvan intussen meerdere versies en bewerkingen van bestaan.

 

Zequinha de Abreu

Het stuk heet voluit “Tico Tico no Fubá”.

Een Tico-Tico is een roodkraaggors, een zangvogel die zich in het Zuid-Amerikaans continent leeft.

A Bird (2251389324).jpg
een tico-tico, foto van Anderson Mancini from Sao Paulo, Brazil – A Bird, CC BY 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=64177200

Fubá is een soort maïsbloem die vaak gebruikt wordt om een typische cake te maken, de “bolo de fubá”, die wordt verorberd tijdens het midzomerfeest in Brazilië.

De titel betekent dus zoiets als “de roodkraaggors in de maïsbloem”.

 

Oorspronkelijk wou de Abreu het de titel “Tico-Tico no Farelo” geven (de roodkraaggors in de zemelen). Hij moest echter de titel veranderen omdat een Braziliaanse gitarist al een liedje had met die titel.

De Engelse versie van Tico Tico heeft niets meer te maken met het Portugees origineel. In het Engels is het een liefdesliedje geworden, terwijl in het Portugees de vogel wordt bezongen, die in het veld (ongewenst) aan het eten is.

Gelukkig is er geen twist over de melodie!
Heb je een opfrissing nodig over hoe het klinkt? Of wil je gewoon onze uitvoering van Tico Tico nog eens horen?

Hieronder vind je de link naar onze uitvoering op Spotify.
Geniet van de zomer!

Vakantie!

Zoals je misschien al wist, is het BMO lang geleden ontstaan uit een schoolorkest.

(Wist je dit niet? Meer details over ons bestaan vind je hier)

Intussen zijn wij al lang geen schoolorkest meer, maar we hebben die roots wel nog sterk in ons DNA zitten. Na een prachtig seizoen waarop we mogen terugblikken, is daarom ook voor ons de zomervakantie aangebroken!

In september staan wij met plezier terug klaar om gekende en nieuwe stukken te spelen voor de volgende gelegenheid waarbij we jou mogen verwelkomen.

Heb je in de zomer nood aan een streepje muziek? Digitaal blijven wij uiteraard voor je beschikbaar! Zo kan je ons gratis beluisteren op bv. Spotify, en ook op andere media zijn we terug te vinden. Een overzicht van alle digitale kanalen vind je hier.

Geniet van de zomer, en graag tot in september!

Bedankt!

Met een tevreden gevoel blikken wij terug op het concert van 31 mei. Omdat voor het eerste concert al snel bleek dat er niet voldoende tickets zouden zijn, waren we op zoek naar de mogelijkheid om een bisconcert te organiseren.

Door toeval bood deze kans zich aan, en mede met dank aan Curieus Wuustwezel werd ook ons bisconcert een succes!

Daarom bij deze een dikke dankjewel aan ons publiek, onze muzikanten, solisten, presentator… helpende handen, andere betrokkenen, en uiteraard ook aan de organisatie van Curieus Wuustwezel!

Zin in meer? Hou dan zeker onze concertkalender in de gaten. Van één ding zijn we al zeker, zoals Marcel ook zei: hou alvast 12-13 december 2020 vrij, want dan hebben wij een jubileum te vieren!

Bedankt en tot de volgende keer!

Muzikaal weetje – Jiro Nakano

Jiro Nakano was een Japans mandolinist, gitarist en componist. Hij is geboren op 10 april 1902, en overleed op 10 juni 2000.

Jiro Nakano digitalguitararchivecomwpcontentuploads20120

Zijn allereerste salaris van 20 Japanse Yen heeft hij bijna volledig gespendeerd aan een Suzuki-mandoline (die kostte 19 Yen). De aankoop was heel impulsief: hij had nog nooit van zijn leven van een mandoline gehoord, wist niet wat het was en niet hoe je het moest bespelen!

Eén jaar na zijn eerste impulsieve aankoop, kocht hij even impulsief een gitaar. Hij kende er niets van, behalve dan dat hij het wilde leren spelen. Zijn methode was de volgende: “gewoon spelen. Als mijn vingers pijn beginnen doen, zal ik eens in een techniekboek zoeken.”

In 1931 begon Nakano zelf te componeren. Ook dit had hij nergens geleerd. Hij schreef voor mandoline, gitaar, en orkesten. Ook had hij een hele collectie van een 100-tal kinderliedjes.

Het was Nakano’s grootste wens dat zijn werk nog beschikbaar zou zijn na zijn dood. Daarom besloot hij om zijn voltallige collectie van meer dan 12.000 (!) werken te doneren aan de Doshisha Universiteit in Kyoto. Het heeft 7 jaar geduurd om alle werken te kunnen catalogeren, en Nakano heeft dit nog kunnen meemaken.

 

Wij spelen van Nakano “Maritsuki Asobi”, dat een muzikale weerspiegeling is van een botsende bal.

Hoort u graag nog eens hoe deze bal in de muziek tot zijn recht komt? Kom dan zeker luisteren volgende vrijdag, 31 mei, om 20u15 in GC de Kadans te Wuustwezel!

Tickets: Curieus Wuustwezel of via [email protected]. Tot dan!